تله اعتبارسنجی

ضربه دوپامین از تعقیب

مغز شما برای برنامه‌های دوستیابی طراحی نشده است. این مغز برای جهانی ساخته شده که انتخاب شدن توسط گروه به معنای این بود که امشب غذا خواهید خورد و رد شدن به معنای این بود که از سرما خواهید مرد. این سیستم هنوز فعال است.

این به رضایت بلندمدت شما اهمیت نمی‌دهد یا اینکه آیا شما هر دو در پنج سال آینده خواسته‌های یکسانی دارید یا خیر. این به وضعیت و تعلق خاطر اهمیت می‌دهد، زیرا برای بیشتر تاریخ بشر، این دو همانند بقا بودند.

بنابراین زمانی که کسی فاصله می‌گیرد یا به شما به اندازه‌ای توجه می‌کند که شما را گرسنه نگه دارد، مغز شما به آرامی وضعیت را ارزیابی نمی‌کند. آن فکر نمی‌کند، اوه، آنها سبک وابستگی اجتنابی دارند، من باید ادامه دهم.

این موضوع قرار ملاقات را به یک دادگاه تبدیل می‌کند که شما متهم هستید. شما واقعاً اهمیتی نمی‌دهید که قاضی فرد خوبی است یا نه؛ شما فقط می‌خواهید حکم را ببرید. شما به شخصی نیاز دارید که شما را به زحمت بیندازد، زیرا اگر بتوانید او را تغییر دهید، اگر بتوانید فردی را که شما را نمی‌خواست ناگهان به شما علاقمند کنید، این اوج لذت است.

این همان مکانیزمی است که باعث اعتیاد به دستگاه‌های قمار می‌شود. تحقیقات علوم اعصاب (Schultz, 1998) نشان می‌دهد که نورون‌های دوپامین در حین انتظار بیشتر از خود پاداش فعال می‌شوند — و پاداش‌های نامشخص تقریباً دو برابر دوپامین پاداش‌های تضمینی تولید می‌کنند. مغز شما زمانی روشن نمی‌شود که آنها بالاخره پاسخ دهند. بلکه در ساعت‌های نگرانی آیا آنها پاسخ خواهند داد، روشن می‌شود. عدم قطعیت، دارو است.

یک نکته اینجا: این به این معنی نیست که شخص دیگر شما را دستکاری می‌کند. بیشتر اوقات، آنها این کار را نمی‌کنند. آنها فقط در حال زندگی کردن هستند، زمانی که احساس می‌کنند پاسخ می‌دهند و از این که عدم ثبات آنها سیستم عصبی شما را به یک میز رولت تبدیل کرده است، بی‌خبرند. تقویت متناوب معمولاً تصادفی است. این موضوع شناسایی آن را سخت‌تر می‌کند، نه آسان‌تر.

این احساس مانند عشق است. در واقع فقط تأیید است.

شدت دروغگو است

ما همیشه اضطراب را با شیمی اشتباه می‌گیریم.

اگر در کنار کسی هستید و قلبتان تند می‌زند، دستانتان عرق کرده و احساس می‌کنید که روی یک طناب باریک راه می‌روید... فرهنگ عامه به شما می‌گوید که این عشق است. اما معمولاً، این فقط سیستم عصبی شماست که به شما فریاد می‌زند.

در اصطلاحات پلی‌واگال، بدن شما دو حالت دارد که در اینجا مهم هستند: واگوس شکمی (ایمن، متصل، حاضر) و فعال‌سازی سمپاتیک (مبارزه، فرار، عملکرد). پروانه‌ها معمولاً به این معنی هستند که شما در حالت سمپاتیک هستید. بدن شما در حال آماده‌سازی است، نه در حال استراحت. شخصی که معده شما را به هم می‌ریزد معمولاً همان کسی است که سیستم عصبی شما را در حالت آماده‌باش قرار داده است. شخصی که شانه‌های شما را پایین می‌آورد، همان کسی است که بدن شما واقعاً به او اعتماد دارد.

شخصی که با بیشترین شدت به دنبال شماست معمولاً کسی نیست که شما را ببیند. آنها کسی هستند که نیاز به پیروزی دارند. شدت معمولاً نشانه‌ای از شیفتگی یا عدم امنیت است، نه نوع سازگاری آرام و تدریجی که واقعاً می‌تواند یک وام مسکن و سه فصل آنفولانزا را تحمل کند.

این یک آزمایش است که از سر و صدا عبور می‌کند:

در حالی که شما مشغول جمع‌آوری امتیاز برای شخصی هستید که شما را احساس 'برنده' می‌کند، ممکن است از شخصی که فقط شما را احساس امنیت می‌دهد، غافل شوید.

چگونه الگو را شناسایی کنیم

بیشتر مردم متوجه نمی‌شوند که در حال دنبال کردن تأیید هستند تا اینکه سال‌ها این کار را انجام داده باشند. الگو پشت توضیحات منطقی به نظر می‌رسد پنهان است: 'من فقط یک چالش را دوست دارم.' 'آنها پیچیده هستند اما ارزشش را دارند.' 'شیمی فوق‌العاده است.'

این یک راه سریع برای بررسی این است که چه چیزی واقعاً شما را به جلو می‌برد:

اگر ستون سمت چپ آشنا به نظر می‌رسد، شما خراب نیستید. شما فقط بر روی سیم‌کشی قدیمی کار می‌کنید.

اگر با محبتی که ناپایدار بود بزرگ شده‌اید (والدی که یک روز گرم و روز بعد دور بود) ناخودآگاه شما یاد گرفته است که ناپایداری را با صمیمیت مرتبط کند. هرج و مرج مانند خانه به نظر می‌رسد. شخصی که شما را مضطرب می‌کند احساس درست بودن می‌کند زیرا او احساس آشنا بودن می‌کند. شخصی که شما را آرام می‌کند احساس کسل‌کننده بودن می‌کند زیرا سیستم عصبی شما هنوز ایمنی را شناسایی نمی‌کند.

روان‌درمانگر جان کیم به صراحت می‌گوید: "شما خسته نیستید. شما تنظیم شده‌اید." عدم وجود درام مانند عدم وجود ارتباط به نظر می‌رسد، اما در واقع وجود ایمنی است. سیستم شما هنوز نتوانسته است تفاوت را تشخیص دهد.

این یک حکم ابدی نیست. این یک الگوست. و الگوها، زمانی که آن‌ها را ببینید، قدرت خود را از دست می‌دهند.

تنها سوالی که اهمیت دارد

اگر می‌خواهید از درگیر شدن در روابطی که به سرعت شعله‌ور می‌شوند و سپس خاموش می‌شوند، دست بردارید، باید غریزه‌ی دنبال کردن تأیید را نادیده بگیرید.

شما باید از پرسیدن "چقدر من را دوست دارند؟" دست بردارید.

این را بپرسید: "من در کنار آنها چه کسی می‌شوم؟"

این تنها معیار است.

وقتی با آنها هستید، آیا شما دختر باحال هستید؟ پسر آرام؟ آیا در حال تست دادن هستید؟ آیا خودتان را در حال ویرایش ذهنی جملاتتان قبل از گفتن آنها می‌یابید تا به نظر 'خیلی دیوانه' نیایید؟

یا شانه‌های شما پایین می‌آید؟

شکستن حلقه: سه تمرین

دیدن الگو اولین قدم است. قطع کردن آن دومین قدم است. اینها نظری نیستند. اینها کارهایی هستند که می‌توانید این هفته انجام دهید.

زیست‌شناسی تناسب

مسئله‌ای که درباره‌ی مغز جستجوگر تأیید شما وجود دارد این است: آن نمی‌داند چه چیزی برای شما خوب است. آن می‌داند چه چیزی هیجان‌انگیز است. این‌ها چیزهای متفاوتی هستند.

اما در زیر سر و صدای اجتماعی (بازی‌های وضعیت، محاسبات اینکه چه کسی اول پیام داده، نظارت بر داستان‌های اینستاگرام) یک سیگنال عمیق‌تر وجود دارد. و این هیچ ارتباطی با اینکه چه کسی شما را بیشتر به زحمت می‌اندازد ندارد.

این در DNA شماست. به معنای واقعی کلمه. ژن‌های MHC از طریق بویایی و سازگاری سیستم ایمنی بر جذب تأثیر می‌گذارند. بدن شما مکانیزمی برای شناسایی "این فرد با من سازگار است" دارد که کاملاً زیر آگاهی آگاهانه عمل می‌کند. این مکانیزم به تعداد دنبال‌کنندگان آن‌ها یا اینکه چقدر طول کشید تا پاسخ دهند اهمیتی نمی‌دهد.

استفاده از چیزی مانند تشخیص سازگاری مبتنی بر DNA به معنای جایگزینی رومنس با یک صفحه‌گسترده نیست. بلکه هدف این است که سر و صدای اجتماعی را کاهش دهید تا بتوانید واقعاً سیگنال بیولوژیکی را بشنوید. وقتی از جایی شروع می‌کنید که سازگاری واقعی وجود دارد به جای عملکرد اجتماعی، بخش زمانی را که مغز شما ماه‌ها را صرف جستجوی تأیید از کسی می‌کند که هرگز قرار نبود مناسب باشد، رد می‌کنید.

حقیقت خاموش

قبل از اینکه آن متن را ارسال کنی. قبل از اینکه به این فکر کنی که چرا آنها داستانت را دیدند اما پاسخ ندادند.

توقف.

به آنچه که در واقع در حال دنبال کردن آن هستید نگاه کنید. آیا شما در حال دنبال کردن یک شریک هستید؟ یا در حال دنبال کردن هیجان اثبات این هستید که به اندازه کافی خوب هستید تا انتخاب شوید؟

شخص مناسب شما را طوری احساس نمی‌کند که انگار جایزه‌ای برده‌اید. او شما را طوری احساس می‌کند که می‌توانید بالاخره از دویدن دست بردارید.

چگونه دوباره کالیبره کنیم

تنظیم مجدد یک رویداد یک‌باره نیست. این یک تمرین است و آزاردهنده است. شما خود را در حال تعقیب شدت به جای آرامش خواهید یافت و باید از خود بپرسید: 'آیا این هیجان است، یا این اضطراب است که نقابی به چهره زده؟' شما با کسی مهربان قرار خواهید گذاشت و تقریباً هیچ احساسی نخواهید داشت، و باید با آن کنار بیایید به جای اینکه به گوشی خود دست بزنید تا کسی را پیدا کنید که سینه‌تان را تنگ کند. یک قرار دیگر. نه برای همیشه. فقط به اندازه کافی طولانی تا ببینید آیا 'خسته‌کننده' واقعاً احساسی است که امنیت وقتی به آن عادت ندارید، به شما می‌دهد.

آستانه به آرامی تغییر می‌کند. صاف شروع به گرم شدن می‌کند. الکتریسیته شروع به مشکوک به نظر رسیدن می‌کند. شما متوجه نمی‌شوید که این اتفاق در حال وقوع است، و سپس یک روز متوجه می‌شوید که دیگر زمان پاسخ آن‌ها را بررسی نمی‌کنید. این همان کالیبراسیون است. این از خواندن در مورد آن نمی‌آید. این از انتخاب متفاوت به اندازه کافی بارها می‌آید که بدن شما دیگر در برابر آرامش لرز نمی‌زند.

مطالب مرتبط

• خستگی از ملاقات: چرا بعد از سال‌ها جستجو احساس بی‌حالی می‌کنید
• من شریکم را در یک اپلیکیشن دوستیابی دیدم: حالا چه کار کنم؟
• آیا من عاشق هستم؟ درک احساسات شما
• راهنمایی برای مدیریت جدایی و بهبود قلب شما